இந்த 8th Pay Commission விஷயத்தை கவனிக்கும் போது ஒன்று மட்டும் தெளிவாகத் தெரிகிறது. அரசு வேலை என்றாலே ஒரு செட்டில் ஆன வாழ்க்கை, பாதுகாப்பான சம்பளம் என்கிற அந்த பழைய பிம்பம் இப்போது உடைந்து கொண்டிருக்கிறது. இந்த மாற்றத்தை நான் ஒரு நல்ல விஷயமாகவே பார்க்கிறேன்.
முன்பெல்லாம் ஏதோ ஒரு கணக்கில் சம்பளம் ஏறும். ஆனால் இப்போது NC-JCM மற்றும் BPMS போன்ற அமைப்புகள் வைக்கும் கோரிக்கைகள் மிகவும் லாஜிக்கலாக இருக்கின்றன. வெறும் பசிக்கு மட்டும் சம்பளம் கேட்காமல், ஒரு மனிதனுக்குத் தேவையான 3,490 கலோரிகள் சத்துணவு, வீடு, கல்வி, ஸ்கில் டெவலப்மென்ட் என்று ஒவ்வொன்றையும் பிரித்துக் கேட்கிறார்கள்.
குறிப்பாக BPMS அமைப்பு முன்வைக்கும் வாதம் முக்கியமானது. 2016-17ல் ₹1,03,219 ஆக இருந்த தனிநபர் வருமானம், 2024-25ல் ₹1,92,774 ஆக உயர்ந்துள்ளது. இது 86.76% வளர்ச்சி. நாட்டின் வருமானம் இவ்வளவு வளரும்போது, அதை உருவாக்கும் ஊழியர்களின் குறைந்தபட்ச சம்பளம் மட்டும் ஏன் பழைய கணக்கிலேயே இருக்க வேண்டும்?
அதனால்தான் குறைந்தபட்ச சம்பளத்தை ₹69,000 அல்லது ₹72,000 ஆக உயர்த்த வேண்டும் என்று அழுத்தம் கொடுக்கிறார்கள். தற்போது இருக்கும் 3% annual increment-ஐ 6% ஆக மாற்றக் கோருவதும் நியாயமாகவே படுகிறது.
அரசு ஊழியர்கள் என்றாலே ஏதோ சலுகையில் வாழ்பவர்கள் என்கிற எண்ணம் மாற வேண்டும். ஒரு ஊழியரின் குடும்ப உறுப்பினர்களின் எண்ணிக்கையை 3 என்பதில் இருந்து 5 என்று கணக்கிட வேண்டும் என்கிற கோரிக்கை, எதார்த்தமான வாழ்க்கைச் சூழலை பிரதிபலிக்கிறது.
சென்னை, பெங்களூரு போன்ற நகரங்களில் வாழ்க்கைச் செலவு எகிறிக் கொண்டிருக்கும் நிலையில், இந்த 8th Pay Commission எடுக்கப்போகும் முடிவுதான் அடுத்த சில ஆண்டுகளுக்கான எக்கானமி போக்கை தீர்மானிக்கும். வெறும் எண்களை மட்டும் பார்க்காமல், அந்த எண்களுக்கு பின்னால் இருக்கும் உழைப்பையும் வாழ்வாதாரத்தையும் அரசு அங்கீகரிக்குமா என்று பார்ப்போம்.
No comments:
Post a Comment